Vanmorgen was ik bijtijds op school. Collega-vader Hans was er al veel eerder. De school was opgesierd met grote borden waarop het logo van Kinderen zijn Kleurrijk in bonte kleuren heel overtuigend was geschilderd (morgen plaats ik foto’s). Ik had niet gedacht dat er zo vroeg al kinderen naar school kwamen, meestal zijn mijn kinderen vlak voor de bel in de klas…

Nu bleek dat de planning toch erg ongunstig was. In de hal was er al een enorm spektakel vanwege Sinterklaas, er was een "postkantoor" ingericht (S&P Post) en in de gymzaal stond alles klaar voor de maandviering.
Intussen hadden we enthousiaste ondersteuning gekregen van Rici van Kasbergen, ervaren in het actievoeren t.b.v. integratie, en haar dochter. Jammer was dat zij zich in een soort militair uniform gehesen hadden en zich voordeden als kleurinspectie. Dat stond haaks op het positieve aanmoedigingsbeleid, de openheid en verdraagzaamheid die wij voorop ons vaandel hadden gedacht. Daaruit blijkt hoe zorgvuldig je deze communicatie moet opzetten en moet overdragen aan anderen.
Wel goed van Rici is haar enthousiasme, daadkracht en vooral was ik onder de indruk van de wijze waarop zij een groepje Marokkaanse moeders er vrolijk bij betrok.

Voordat we nu verder gaan, lijkt het me goed om eerst even snel lering te trekken uit wat wij in twee weken gerealiseerd hebben, de valkuilen en de successen in kaart brengen zodat we anderen ermee kunnen helpen. Want dat we doorgaan staat wel vast.

Vandaag kregen we opnieuw een positief artikel in de Gooi en Eemlander en ook RTV NoordHolland is langsgekomen!

En de ouders? Die reageerden erg positief. Op het schoolplein waren moeders aan het schmincken. Dus liepen er al snel vrolijk gekleurde kinderen rond, wat een aanstekelijk effect had. En dat was nu precies waar het ons om te doen was. Dit geeft een enorme impuls om er een estafette van te maken. dat gaan we dan ook doen.